Home



Welkom op de website van wielerclub “De Wringers”.
Hier vind je meer info over onze club en de ritten maar ook over het wielertoerisme in het algemeen. Surf eens door onze site, en kom gerust eens meerijden. Je kan ons steeds contacteren als er nog vragen zijn. Nog veel fietsplezier gewenst!

Volg ons ook op Facebook!

Onze groep telt al meer dan 187 leden.
Naar FacebookNaar Facebook

Wringers verkennen Zeeland

Ontdek hier de foto's die de meegereisde dames ons bezorgd hebben

Ardèche 2017 - Als God in Frankrijk…

Veni, Vidi, Vici! Deze historische woorden van de grote Julius Caesar indachtig, trokken 38 van de allerdappersten der Wringers naar Frankrijk. Het middengebergte rond Vallon-Pont-d’Arc als amuse-gueule. De reus van de Provence, toch wel de heilige graal van elke wielerliefhebber, als plat du jour! In de marge zorgden kayak (en ja, een van de boten had een groot Titanic gehalte) en Pastis voor de nodige verfrissing …

De Dikke Van Daele omschrijft het woord wringen als dwars liggen, maar ook uitpersen of uitwringen. De voorbije jaren had Charel al laten blijken dat hij als geen ander een loodzwaar parcours kan uittekenen waarmee hij ons één voor één uitwringt als een citroen. Dit jaar zou anders zijn, de Ardèche is immers maar middengebergte, toch? Net aangekomen verzamelde zich een klein peloton op de charmante koer van ons eerste hotel voor de eerste rit van de vakantie. Een kort ritje met een loper van amper 5% op het programma.
Na enkele kilometers op Frans asfalt was het echter snel duidelijk, de beul van Bertem had weer toegeslagen! Stukken van 12, 13% volgden elkaar op in de eerste klimkilometers, en als de percentages daalden nam de wind over. De toon was gezet voor een weekje Ardèche. Waar de hellingsgraad tekort zou komen, zou de wind dat ruimschoots compenseren. Een der dapperen omschreef het als volgt: “Ik trapte vooruit, maar reed achteruit.” Het zouden niet de laatste gevleugelde woorden zijn van onze favoriete cocktailmixer.
De dagen die volgden, raasden beide Bertemse pelotons over Franse wegen. Col na col werd veroverd. Soms afzien, pijn verbijten maar altijd die ene gedachte in het achterhoofd: nog iets overhouden voor de Ventoux! Enkele kleine incidenten en valpartijen, gelukkig zonder veel erg, konden de renners niet klein krijgen. En als er nog maar een teken van verzwakking was, stonden de twee ploegleiders onderweg klaar met drank en spijs! Eeuwige dank hiervoor!

D-Day

Vrijdag 9 juni was het dan zover. De camionetten werden ingeladen. Er daagde zelfs nog een heuse kannibaal op die ons die dag zou vergezellen. Welkom Jan! Na een autorit van anderhalf uur, parkeerde de karavaan aan de voet van de reus. In de schaduw van de Ventoux werden de fietsen uitgeladen, de drinkbussen gevuld en de laatste schietgebedjes gepreveld. De ene groep had gekozen voor de directe aanval langs Malaucène, een tweede groep nam een meer afwachtende houding aan en koos de reus te besluipen langs Sault. Hoe dan ook, de scalp van deze monumentale col zou mee naar Bertem gaan, daarover was geen twijfel!
Op eigen tempo, in eigen stijl, elk met zijn verhaal beklommen de dapperen de berg en slaagden ze in hun opzet. Op 1912 meter boven de zeespiegel konden ze hun vlag neerpoten, te midden van het desolate maanlandschap dat deze berg zo typeert. Records werden gebroken, tonnen respect werden verdiend. De grootste pluim komt echter op de hoed van de man die misschien niet de snelste tijd had neergezet, maar zichzelf wellicht het meest had moeten overtreffen om deze queeste succesvol af te ronden. Niet alleen Jezeke, maar diens hele familie had hij gezien onderweg. De onfortuinlijke Tom Simpson lachte uitdagend maar deze krijger zou zich niet laten temmen! Voortaan mogen de D’s uitpakken met hun baankapitein. Want hij heeft de Mont Ventoux getemd!
Het is een kort relaas van een avontuur dat gekenmerkt werd door sportieve prestaties, kameraadschap en vooral vele leuke momenten. De beul had zelfs zijn artistieke kant getoond. De pittoreske landschappen gleden voorbij als in de mooiste zomerfilm en gedurende een week voelden we ons allen heel even ‘als god in Frankrijk’. Welk avontuur ons volgend jaar te wachten staat, is nu nog een goed bewaard geheim. Maar zeker is nu al dat velen ook dan weer van de partij zullen zijn!

Klik hier voor de foto's van Ronny
Klik hier voor de foto's van Jef
Klik hier voor de foto's van Ive