Jaarlijks organiseert de club einde augustus een meerdaagse fietstocht, vaak in het buitenland. Deze fietstochten bieden de gelegenheid om een keer volledig nieuw terrein te verkennen. Ontspanning en inspanning gaan er hand in hand. Eén constante: er wordt jaren nadien nog over gepraat. Hierbij een overzichtje van de tochten van de laatste jaren :

Wringers klaar voor WK na stage aan de Moezel

Van 19 tot 22 augustus deden de Wringers de Moezel aan op zoek naar de goede vorm voor het WK. Mooi weer, mooie fietstochten, mooie streek, goed gezelschap en veel plezier waren hun deel. Enkele foto's.

Goed gezelschapDe GPS van NestVolle actieOude krokodil
Hier kan je nog bijkomende foto's van deze fietsvakantie vinden

Fietstocht Provence 11 – 16 mei 2010
“Over en rond de Mont Ventoux”

Van dinsdag 11 tot zondag 16 mei 2011 waren de Wringers te gast in de Provence. Het opzet was om de legendarische Mont Ventoux te beklimmen, en dit langs de 3 kanten (Malaucène, Bédoin en Sault). Alle deelnemers zijn hierin met brio geslaagd. Onvergetelijke dagen dus op en rond de reus van de Provence, en dit alles in een opperbeste sfeer.

In bijlage vind je het verslag van dit evenement.
Hier kan je foto's van deze fietsvakantie vinden
De Wringers live op de Ventoux

Hier vind je een presentatie met meer info over de trip.

Wringers in het Zwarte Woud : immer gerade aus!

Van 20 tot 23 augustus stond de tweede fietstrip dit jaar op het programma. Ditmaal niet door het hooggebergte, maar het Zwarte Woud doet zijn naam als middelgebergte alle eer aan, met hellingen tot boven 1.400 meter.

Vermits we met een grote groep waren (liefst 30 actieve fietsers, vergezeld van 12 ‘supporters’) werd een programma voor 3 ploegen uitgewerkt, elk met een eigen moeilijkheidsgraad. Iedere deelnemer kon op die manier kiezen voor een dagtrip op maat : van eerder vlakke ritten naar de Rijnvallei, tot uitdagende klimritten van meer dan 2.500 hoogtemeters per dag. En van deze mogelijkheid om te switchen werd gretig gebruik gemaakt. Mede door het schitterende weer, de prachtige panorama’s, het uitstekende wegdek en de hartelijke ontvangst in het hotel, mag ook deze organisatie een succes worden beschouwd.

Gedurende 4 dagen verbleven we in Simonswald, in het hartje van het Zwarte Woud, en gelegen in één van de mooiste dalen uit de regio. Van daaruit werden dagelijks ritten gereden van 60 tot 135 kilometer. Het fietsprogramma van deze 4 dagen kan je terugvinden door hieronder te klikken. Voor de supporters was de bus van Veronica Cars ter plaatse ter beschikking voor uitstapjes in de buurt.

- Programma groep A

- Programma groep B

- Programma groep C

Zoals gezegd konden we 4 dagen genieten van prachtig weer. De ontvangst in Hotel Krone Post was voortreffelijk, met hotelbaas Burger achter het fornuis onder het motto ‘kein Problem’. Onvermijdelijk moest het Duitse bier na afloop van de ritten rijkelijk vloeien. Het lange weekend is dan ook voorbijgevlogen.

Ritverslag

Dag 1 Aankomst in Simonswald. Rit door het Glottertal.

S’Morgens zeer vroeg (5.30 uur) vertrekken we met de bus naar het Zwarte Woud. Daags voordien werden bagage en de fietsen verzameld bij de busmaatschappij, zodat we quasi onmiddellijk kunnen vertrekken. Geen overbodige luxe, want een bustrip van meer dan 7 uur via Luxemburg en Straatsburg staat op het programma.
Bij een verzengende hitte (meer dan 35 graden) komen we in Simonswald aan. Na het uitladen van de bagage, staat in de namiddag nog een meer dan pittige rit door het Glottertal te wachten. Een rit van 60 kilometer (elke groep met een eigen traject) met een pauze in Sankt Peter : een mooi stadje met een schitterend klooster. En een rit door het typische landschap van het Zwarte Woud, met mooie boerderijen, lieflijke dalen, voor de fietser lange hellingen maar met best ook druk verkeer (veel moto’s). De toeristen weten de regio zeker wel te vinden. Ook even vermelden het prachtige vergezicht op de Rijnvallei (met lanceerplatform voor parapenters) voor de deelnemers van groep A, boven op de Kandelberg, en dit na een enorm zware klim.
s’Avonds moeten we echter een tegenslag verwerken : Jan Deflander is tijdens de rit in het zicht van de aankomst met de fiets gevallen. Hij breekt hierbij een sleutelbeen, en zal na een nacht in de plaatselijke kliniek afreizen naar Bertem. Pech!

Foto’s van Dag 1

Dag 2 Kaiserstuhl

Na een stevig ontbijt wordt stipt om 9 uur vertrokken. Vandaag gaat het richting Kaiserstuhl : een laaggebergte tussen de Rijn en Freiburg, en bekend omwille van zijn wijnteelt. Een verbluffend mooie streek trouwens, en een paradijs voor fietsers. S’Middags spreken de 3 groepen af in Ihringen (klimatologisch het warmste dorp van Duitsland).
Na een flinke portie spaghetti gaat elke groep in de namiddag opnieuw zijn eigen weg. Groep A passeert hierbij de Jan Ulrichstrasse in Merdingen, de verblijfplaats van de voormalige tourwinnaar in zijn betere tijd. ’s Avonds wordt nog druk nagekaart. De schnaps van Herr Burger mist zijn uitwerking niet.

Foto’s van Dag 2

Dag 3 Alle windstreken

Vandaag staat voor de 3 groepen een beduidend zwaardere fietsdag op het menu. Elke groep gaat hierbij een andere richting uit.

Groep A heeft 4 serieuze hellingen op het programma, met als hoogste punt de Feldberg. Maar eigenlijk wordt de ganse dag geklommen of gedaald, langs kleine wegen, langs grote wegen, langs watervallen, meren en dorpjes, langs haarspeldbochten of rechte stroken waar bergaf snelheden tot 80 km per uur worden gehaald. Met als afsluiter de klim naar Thurner, met een aantal steile kilometers waar maar geen einde aan schijnt te komen, en waar dan ook een paar levende lijken boven aankomen. Maar de schitterende afdaling langs de Hexenloch laat toe om tijdig te recupereren alvorens op het terras aan te schuiven voor een verdiende halve liter.

Groep B doet een gevarieerd traject door de hoger gelegen delen van het Zwarte Woud. Na de lange aanvangsklim naar Neueck, blijft de groep lange tijd op een hoogte tussen 700 en 1.000 meter, waarbij ze in Triberg langskomt (hoogste watervallen van Duitsland) en zich in Schönach laat verleiden tot een bezoek ter plaatse aan de grootste koekoeksklok ter wereld. Om te eindigen met een lange afdaling van meer dan 35 kilometer (wat is dat heerlijk!) langs het schitterende Elztal.

Groep C tenslotte vat onder aanvoering van Ernest een tocht aan naar het Kinzigtal. Hierbij dienen aanvankelijk heel wat hoogtemeters te worden overwonnen, zonder dat het onoverkomelijk steil wordt. Vanuit het Kinzigtal wordt afgeslagen richting Rijnvallei, en langs die kant wordt teruggefietst naar Simonswald. Iedereen slaagt met brio.

De avond wordt nog afgesloten met een onvergetelijke barbecue aan de watermolen van het hotel. Vlees en buffet à volonté, met wijnglazen tot aan de rand gevuld. Met dank aan de hotelbaas dat hij dit voor ons wilde organiseren.

Foto’s van Dag 3

Dag 4 Donauquelle. Terugreis naar Bertem.

De vorige dagen zijn bij heel wat deelnemers sportief in de kleren blijven hangen. Toch worden nog 13 Wringers bereid gevonden voor een voormiddagrit, die ons zal brengen langs de bron (de ‘quelle’) van de Donau.
Langs het Elztal gaat het kilometerslang gestaag omhoog. Op de steilere stukken zijn we getuige van een heroïsche demarrage van de bergkoning van de Wringers, die hierbij de voortvarende Duitser ter plaatse laat, die het heeft geriskeerd onze groep in snelheid te nemen. Even later passeren we zowaar een enorme skispringschans, wat ons nogmaals duidelijk maakt dat in de winter het Zwarte Woud een pleisterplaats voor skiërs is. Even zijn we nog getuige van een hoempapafeest in een tent in de middle of nowhere. Maar aan de Donauquelle, op 10 kilometer van de aankomst, keert ons geluk. Plots stopt de asfaltweg, die wordt voortgezet in een grintpad door het bos. In de hoop dat we snel terug op het asfalt belanden, en wetende dat terugkeren niet echt een optie is (de bus wacht!), zetten we onze weg voort. Maar niet zonder heel wat zweet, klamme handen, twee platte banden en enkele bertemse vloeken die nog steeds in de donkere bossen van het Zwarte Woud nazinderen.

Aangekomen in Simonswald worden onmiddellijk de fietsen ingeladen, en een douche genomen. De hotelbaas heeft nog een laatste middagmaal voorzien, en welvoldaan stappen we rond 14.30 de bus op richting Bertem. Hier komen we na een voorspoedige rit aan rond 21.30. ’t Is weeral afgelopen, maar we zullen het niet licht vergeten!

Foto’s van Dag 4